Geplaatst door eef op 01
september
2010 om 01:51:04 uur
Zelf moet de predikant keer op keer exegese doen en dat moet je wel op papier zetten anders is het tevergeefs. Hiermee heb je een basis voor een preek en wel meerdere preken. En die preken schrijf je ook op zodat je dit kan archiveren en als je ergens anders moet preken je het weer kan gebruiken en zonodig aantepassen. De Heilige Geest werkt altijd door je heen en als je als predikant de preek voorbereid dan brengt het elke keer Geestelijke groei door. Je wordt veranderd in je denken en Gods woord verkwikt je ziel en Geest. Schrijven is een kunst en kan diepe gedachtes verwoorden. Je kan ook als je geen goede spreker bent toch gebruikt worden om het Evangelie van Jezus te prediken. Dan is het fijn om het goed op papier te hebben en ook al denk je het niet goed over te kunnen brengen, de geschreven woorden sprankelen van de kracht van Gods Geest. Ook is het goed om preken op papier te hebben als predikant ziek is geworden dan kan de oudste van de gemeente het voorlezen!!
Geplaatst door frits ockels op 13
juli
2010 om 13:26:39 uur
alle 4 zijn belangrijk. je moet/kan dus op alle 4 als je aandacht geven: schrijven - lezen - luisteren en spreken. vgl eens de cirkel van Kolb
Geplaatst door E.J. Westera op 17
maart
2010 om 22:29:44 uur
Een uitgeschreven preek dwingt je om van te voren goed na te denken over wat je wilt overbrengen en vooral hoe je het wilt verwoorden. Dat komt de kwaliteit van de prediking ten goede. Als de preek vervolgens wordt voorgelezen kan het juist weer afbreuk doen aan de kwaliteit. Zelf schrijf ik in bijna alle gevallen 70% to 80% van de preek uit maar gebruik die tekst als leidraad en heb de vrijheid om de prediking op inspirerende en spontane wijze te delen. De tekst helpt enorm wanneer ik even de weg kwijt ben of op momenten de de juiste keuze van woorden van belang is. Ik zoek dus altijd een ze goed mogelijke combinatie van de opgeschreven tekst en spontane overdracht.
Geplaatst door Piet Hopman op 02
december
2009 om 23:17:15 uur
De beste preek ontstaat op het moment dat die gehouden wordt. De grondige voorbereiding mag dan, onder de spanningsboog van het moment, de toehoorders raken. Ik besef dat de één niet de ander is en schrijf dit voor mijn persoonlijke situatie. Toch ben ik ervan overtuigd dat meer predikers hun geheugen zouden kunnen gebruiken dan hun papier.
Geplaatst door Victor op 17
november
2009 om 06:57:37 uur
Is zeer afhankelijk van diegene die preekt. De één heeft een uitgeschreven preek nodig om de weg niet kwijt te raken, de ander kan juist zeer goed preken met slechts een paar woorden. Bij het vak homiletiek kregen we de keuze. Ze vonden het beter om - zeker in het begin - de preek uit te schrijven en steeds meer te proberen los te komen van het papier, zodat de 'performance' beter was.
Geplaatst door Wilco Sliedrecht op 06
september
2009 om 19:14:55 uur
Op de cursus van PvP geleerd om vanaf een mind- map te preken. De preek staat 'uitgeschreven' in mijn hoofd, maar de vrijheid van communicatie die het preken vanaf een mindmap of outline geeft is niet te evenaren. Laatste preek misschien maar 2 keer gekeken. Probeer het eens!? Wilco
Geplaatst door heleen op 30
augustus
2009 om 22:27:04 uur
Voor gemeenteleden die doof/slechthorend/anders beperkt zijn in hun luisteren, is een helder uitgeschreven tekst (met of zonder plaatjes) een erg waardevolle ondersteuning om samen met de gemeente toch de kern van de eredienst te kunnen beleven. Waar de mogelijkheid bestaat om die tekst simultaan met het spreken zichtbaar te maken, hoeft de prediker zijn preek niet vooraf helemaal uit te schrijven voor dezen. Waarschijnlijk hoeft ook niet iedere spreker altijd met deze beperkingen rekening te houden bij zijn/haar toehoorders.
Geplaatst door Irene op 03
augustus
2009 om 13:40:51 uur
aantekeningen zijn natuurlijk nooit mis om de lijn van de preek in de gaten te houden. Het gevaar bij een letterlijk uitgeschreven preek is dat de preek te statisch wordt gebracht, maar ook dat een spontane ingeving bijna wordt buitengesloten. In de loop van de dienst kan er van alles gebeuren waardoor je soms bepaalde zinnen/stukken wat anders zou kunnen zeggen/overbrengen. Of God geeft door de Heilige Geest een bepaalde gedachte die op dat moment belangrijk is voor iemand of de hele gemeente. Het wordt denk ik lastig als alles al is uitgeschreven om dan nog spontaan op de gedachte in te gaan. Verder ben je vaak ook meer gericht op je preek/het blaadje dan op de mensen die luisteren. Een goede spreker heeft (oog) contact met zijn / haar publiek.
Geplaatst door martin op 24
juni
2009 om 14:16:13 uur
In het proces van het uitschrijven en het samenstellen van de preek geef ik God de ruimte om mij als prediker te vormen.
Geplaatst door paul op 05
mei
2009 om 17:58:58 uur
Gods Geest werkt altijd! In het proces van voorbereiden en tijdens het spreken. Hoe meer ik broed op een preek des te meer krijgt Gods Geest de ruimte om tot mijn hart te spreken. Als Hij mij leert maak ik graag aantekeningen. Een leeraar die gaat spreken zonder aantekeningen komt bij mij wat vreemd over..
Geplaatst door Roy op 18
maart
2009 om 21:09:43 uur
Een breek behoort in mijn ogen al biddend tot stand te komen. Indien het geschreven is en de preker houdt deze lijn vast kan de preek statisch worden en is er geen ruimte om de Heilige Geest te laten spreken.
Geplaatst door Mattheus op 17
februari
2009 om 16:04:28 uur
Een uitgeschreven uitleg / verkondiging komt bij mij vele malen beter over. Er is uitvoerig over nagedacht en zo zijn er woorden op papier gezet die ergens over gaan. Een voorganger die serieus met zijn/haar werk bezig is zal zich ook goed inlezen in hetgeen er gezegd gaat worden en kan daarnaast prima contact met de gemeente zoeken/hebben. Je voorkomt op die manier dan ook dat je afswaald naar minder belangrijke zaken of naar je eigen 'stokpaardje'. Mijn ervaring in onze gemeente is, dat er praktisch altijd ademloos geluisterd wordt. Zo boeiend en interessant kan het dus (van papier af) zijn. Je weet natuurlijk als preekvoorziener ook snel genoeg of een voorganger 'jouw taal' (de taal van je gemeente) spreekt. Ik heb helaas (te) vaak uit het hoofd prekende voorgangers gehoord die alsmaar herhalen en herhalen waardoor ik en volgens mij ook zijzelf 'de draad' dikwijls volledig kwijt zijn. Verder is het wel of niet slagen van een 'preek' volgens mij ook een wisselwerking tussen voorganger en gemeente. Je moet wel openstaan, de Geest moet er wel zijn.
Geplaatst door Thiemo de Lange op 12
november
2008 om 13:43:17 uur
Een preek komt uit het hart. Een hart dat gericht is op God. In een preek moet Gods woord gesproken worden, en dat komt niet alleen uit de bijbel. Preken is aangeraakt worden en geleidt worden door de Heilige Geest en alleen van een papier lezen kan nooit die kracht bereiken. Highlights noemen kan rustig op papier. De emotie komt van de Heilige Geest.
Geplaatst door marja vermeer op 13
oktober
2008 om 09:29:38 uur
Sommige preken ontstaan spontaan, in een situatie.Als ik die uit zou schrijven, zou het een studie zijn, als ik hem ergens voor een publiek zou voorlezen, zou het een preek heten. Ik heb inspiratie voor preken, maar het onwillige publiek rent voortijdig weg, jammer he. Het evangelie is niet zo makkelijk aan te horen. Als je alle zijwegen afsnijdt wordt het een heel ongemakkelijk verhaal, of je het nou van te voren opgeschreven hebt, of dat het een spontane actie is, dat maakt niet uit. Het evangelie is een ongemakkelijke boodschap die eigenlijk niemand wil horen. Als de mensen graag naar je blijven luisteren, mag je je afvragen of je de hele Waarheid wel vertelt
Geplaatst door huib stolk op 18
juli
2008 om 08:23:56 uur
wat er gezegd wordt, wordt weloverwogen gezegd. De helderheid en de poëtische diepgang kun je het beste van tevoren vormgeven. De wijze waarop je de geschreven preek communiceert is een kunst apart, maar het is niet zo dat degene die de preek van punten uitspreekt, daarmee beter communiceert. Het komt het contact met de hoorder niet altijd ten goede als je niet van papier preekt. Je moet je de kunst aanleren om in spreektaal te gaan shcrijven.
Geplaatst door Ad van de Erve op 29
mei
2008 om 19:20:01 uur
Ik ken maar weinig predikanten die de 'kunst'verstaan om een preek los van de tekst uit te spreken. Vast staat voor mij wel dat diegenen die dat kunnen echter, authentieker op de gemeente overkomen. De preek wint aan zegginskracht en heeft een dieper effect op de toehoorders. Het is een gave, want het vraagt veel van een predikant, veel concentratie, veel voorbereiding. Daarom zou het goed zijn dit (voorlopig) te beperken tot bv bijzondere diensten (jeugd/evangelisatie/trouw). Dan ontstaat er meer zelfvertrouwen/durf om het meer te doen.
Geplaatst door Dion op 06
maart
2008 om 16:00:02 uur
Hallo,, ik ben 15 jaar oud en ik vraag me af hoe je nou precies een preek schrijft. ik zou dat heel heel heel graag willen weten. als u me wilt helpen,, mail dan even naar dionhonsbeek@hotmail.com Alvast bedankt.
Geplaatst door Gert de Ruiter op 22
januari
2008 om 13:46:30 uur
Ik schrijf rouwpreken altijd uit. Zeker omdat ik er een levensloop in verwerk. Een foutje kan juist in zo'n preek zeer pijnlijk uitvallen. Trouwpreken schrijf ik soms uit, maar hoeft niet echt. Voor de rest maak ik het liefst gebruik van een paar punten, waarover is nagedacht. Voor mijn gevoel kom ik veel dichterbij de hoorder en is de preek pas echt af, wanneer ik amen zeg. Het geeft mij in ieder geval een bevrijdend gevoel niet vast te zitten aan zinnen die ik zelf eerst heb opgeschreven.
Geplaatst door Henk op 24
december
2007 om 02:02:45 uur
Een uitgeschreven preek helpt mij om mijn gedachten te ordenen. Overigens schrijf ik de preek in 'spreektaal', heel anders dan bijv. een artikel voor het kerkblad of een wetenschappelijk betoog.
Geplaatst door Kees op 21
december
2007 om 15:46:53 uur
Het uitschrijven van m'n preek is meer een hulpmiddel vooraf en niet tijdens de prediking. Ik heb het papier bij me maar kijk er nauwelijks op tijdens de preek. Het opschrijven helpt me om hetgeen ik naar voren wil brengen uit te drukken, zo krijg ik ook inzicht in de lengte van de preek.
Geplaatst door jelle op 08
oktober
2007 om 22:19:57 uur
Wat voor de vuist wordt opgedient,komt warm op tafel beste vriend. Komt warm op tafel dat is waar,maar dikwijls voor de helft niet gaar. Toch kan tijdens de preek wel even een uitstapje gemaakt worden indien nodig.
Geplaatst door Chr. Baggerman op 11
september
2007 om 19:00:26 uur
door het uitschrijven kan er niet voldoende spanning aangebracht worden in de preek. Het zal in veel gevallen minder boeien. Ook is de prediker minder vrij in het kiezen van zijn woorden of het aanpassen van de preek. Wel moet de prediker het gewend zijn / de capaciteiten ervoor hebben.
Geplaatst door Jurgen op 10
september
2007 om 22:24:16 uur
... want een preek is een gesproken gebeuren. Wie preekt vanaf een uitgeschreven tekst, blokkeert interactie met de luisterende gemeente.
Geplaatst door Tjoek op 24
augustus
2007 om 15:05:00 uur
Laat het preken maar aan de universitair geschoolde theologen/predikanten over. Want met een technische cursus mbt communicatieve vaardigheden ben je nog nergens. Het echte werk gebeurt in de exegese. Laat die maar kwalitatief blijven. Een kerk is geen theater, een preek is geen standup comedie. Leuker kunnen we het niet maken, wel beter. Als een boodschap zo simplistisch is dat deze uit het hoofd of met behulp van één a4tje gebracht kan worden, dan zegt dat wel iets over het gehalte.
Geplaatst door Bert Noteboom op 13
augustus
2007 om 14:52:46 uur
De beste preek is naar mijn mening een preek waarbij je enkel punten voor je hebt. Dan heb je een duidelijke lijn en sta je vrij naar de luisteraar.
Geplaatst door Han Belt op 13
juli
2007 om 12:12:17 uur
het is het gesproken woord waar we naar luisteren. Voor diegene die de preek verzorgd is het nuttig van te voren de preek op schrift te hebben. Ook is het voor de toehoorders goed om na de preek, de preek te kunnen lezen.
Geplaatst door pieter op 11
juli
2007 om 23:36:42 uur
Zelf preek ik ook regelmatig en in mijn voorbereiding pluis ik de schriftgedeelten zo goed mogelijk uit om er achter te komen was de betekenis van de teks is waar ik over ga spreken. Mijn preken schrijf ik voor 90% uit. 10% van de preek zijn aanvullingen of geachten of voorbeelden die me ter plekke te binnen schieten. Ook houd ik regelmatig dialogen met de mensen die naar me luisteren. Verder ben ik er van overtuigd dat je nog zo'n geweldige preek kunt hebben gemaakt, maar of de boodschap landt?, is sterk afhankelijk van je eigen relatie met Jezus, je eerlijkheid, oprechtheid, zuiverheid en toeweiding. Het is de Heilige Geest die kan binnendringen in de harten van mensen. Als ik het verlangen heb dat de Heilige Geest dit doet, dan zal ik hierin zuiver moeten zijn omdat ik anders zelf de belemmering zal zijn......
Geplaatst door `Pieter Jagersma op 14
juni
2007 om 17:21:17 uur
Enkele weken geleden heb ik mijn mening gegeven en toegelicht. En er zijn vast wel meer reacties geweest. Waarom worden deze reacties niet geplaatst?
Geplaatst door timon op 10
mei
2007 om 10:28:22 uur
want de kracht van gods geest is de verteller die ondoorgrondelijke dingen verkondigt. als u dit leest is dit ook een bemoediging. zelfs omdat ik het het gelezen heb en ervan heb opgemaakt heb. dus dingen van uit het hart zijn wat meer gerichter op wat de geest van god aan iemand op dat moment te vertellen heeft.
Geplaatst door Jan den Ouden op 16
april
2007 om 11:08:56 uur
Ik ben 25 jaar en heb van jongs af aan voorgangers aangehoord, ik had dan een vurig verlangen om dat ook te doen. Nu, na een aantal jaren, mag ik, door Gods leiding en genade voor het eerst spreken. We hebben een jeugddienst georganiseerd en de gemeente heeft er vertrouwen dat ik de gave heb om te spreken. Ik ben Hem dankbaar, en vraag om zijn woorden, dankjewel voor al het advies en commentaar van iedereen, het helpt mij en geeft me meer geloof en vertrouwen. (Ik schiet daar in te kort, wie niet) Ik heb trouwens een aantal richtlijnen op papier staan, en ik geloof, dat Gods Geest mij zal leiden, als ik mij verneder onder Zijn almachtige hand. Gods zegen allen.
Geplaatst door op 10
april
2007 om 19:36:36 uur
Sommige dominees kunnen nou eenmaal slecht voor hun raap weg preken, andere zijn daar beter in. Over het algemeen zijn die preken wel spontaner en kun je er beter naar luisteren...
Geplaatst door piet Hopman op 16
maart
2007 om 14:23:13 uur
je maakt met en geschreven preek gebruik van woorden engedachten die je hebt gehad, misschien wel met een gemeente voor ogen, maar de praktijk is weerbarstiger. Wie zonder oogcontact met de gemeente via de preek communiceert heeft als regel veel minder te zeggen dan iemand die open durft te staan voor de leding van Heilige Geest door de afhankelijkheid t.o.v God en de signalen vanuit de gemeente door middel van oogcontact. De gemeente krijgt op die manier meer het gevoel dat er met hen gecommuniceerd wordt invergelijking met t iemand die een uitgeschreven preek houdt/voorleest.
Geplaatst door op 13
maart
2007 om 16:54:26 uur
Een uitgeschreven preek heeft de neiging om een verhaal te worden. Spontane prediking kan verzanden in zijwegen. Het beste is de lijn met kernpunten uit te werken, maar het verhaal vanuit je hart te vertellen.
Geplaatst door d op 09
maart
2007 om 16:47:33 uur
de preek duurt dan te lang en dan zal er niemand meer luisteren, niemand is dan meer geconcentreerd en dan gaat je verhaal ten onder
Geplaatst door Gré op 09
februari
2007 om 17:27:54 uur
Ik heb de training gedaan en heb ontdekt dat ik met deze nieuwe methode, de lijn prima kan vasthouden, Gods Geest kan er veel meer doorheen spreken. Ik kan weglopen en in een blik weet ik waar ik ook al weer was in mijn preek. Geen last van een papierwinkel en vallende blaadjes en zo. Gewoon 1 kantje en daar staat alles op. Ik heb meer vrijheid en contact met het publiek en ik ben op een veel ontspanner wijze me aan het voorbereiden. De boodschap land veel beter bij de toehoorders en komt veel natuurlijker over. Ik moest wel een innerlijke barrière overwinnen, maar nu ga ik alleen nog deze manier gebruiken. Ik heb nog nooit zoveel comlimenten gehad en mensen die zichtbaar geraakt waren. (In kerk en zorginstelling) Ook in preken voor begrafenissen werkt het erg prettig en krijg ik nog betere reacties dan voorheen met mijn woord voor woord gewikt en gewogen preken. (Bij begraven gebruik ik twee blaadjes. 1 voor het levensverhaal en 1 voor het geloofsverhaal en de bemoedigende woorden.)Het gaat vooral om je hart. Besef dat Gods Geest door jou als spreker wil spreken. Hij kent de toehoorders beter dan jij ze ooit zult kennen. Ik werk nu veel meer met God samen en Hij is veel meer de Leider voor mijn preken geworden. Jezus Christus centraal. Het is werkelijk een geweldige bevrijding om het nu zo te doen.
Geplaatst door Tjerk Riemersma op 07
februari
2007 om 10:46:29 uur
Een goede preek, daar moet je biddend over nagedacht hebben. Als je hem opgeschreven hebt, kun je je eigen werk nakijken en repeteren. En zo perfectioneren in de voorbereiding. Hoe breng ik over op mijn gehoor wat ik van God ontvangen heb? Dat vergt volgens mij goed voorwerk. En het is heel goed om dat uit te schrijven. Al is het alleen maar voor je zelf. Ikzelf werk met een uitgeschreven versie voor het geval ik de draad compleet kwijt raak. En ik heb voor het spreken zelf een blaadje met steekwoorden. Zo kan ik goed contact houden met mijn gehoor en in de lijn van mijn preek blijven. natuurlijk kan het voorkomen dat je instant moet preken, dat je geen tijd hebt om voor te bereiden. Maar daar mag je voor de vraag niet van uit gaan.
Geplaatst door douwe op 22
januari
2007 om 10:46:59 uur
Mee eens, een preek die uit de losse hand wordt gehouden, ontaardt nogal snel in losse flodders, het wordt een babbelpraatje, waarin de ene zin inwisselbaar is voor een ander. Het gevaar bestaat ook dat de prediker zondag op zondag op hetzelfde stokpaardje uitkomt. Volgens mij moeten zinnen, woorden, maar vooral de gedachtengang van een preek van te voren met grote zorgvuldigheid gekozen worden. Dat is een kritisch proces. Ik vergelijk een preek graag met het werk van een cabaretier.
Geplaatst door Henk de Ruijter op 18
januari
2007 om 13:32:00 uur
preken is iets anders dan preeklezen; als je preekt met behulp van korte aantekeningen dan blijft het levendig en kan de Heer ook tijdens het preken nog iets laten zien wat relevant is.
Geplaatst door Marc Paul op 07
januari
2007 om 21:52:18 uur
Oneens. Als een voorganger een preek volledig heeft uitgeschreven dan kunnen de luisteraars beter een kopie krijgen en meelezen. Een voorganger is een spreker, geen lezer! Natuurlijk zijn wat hoofdlijnen heel pratkisch en vaak nodig. En het publiek, de mensen, luisteren naar de voorganger. Een uitgeschreven preek laat mijn inziens ook weinig ruimte voor spontane (lees: geinspireerde) gedeelten in een dienst.
Geplaatst door cees H op 05
januari
2007 om 11:37:34 uur
iedere preek vraagt voorberijding en gedachten vloeien vanuit de pen op papier en het is je leidraad voor de boodschap die God wil dat je door geeft daar moet altijd ruimte zijn voor inter actie met je hoorders zodat ook een ieder kan begrijpen wat de boodschap die god je mee wilt geven inhoudt
Geplaatst door Marit op 19
december
2006 om 19:06:40 uur
je spreekt dan veelal vanuit je hoofd. Met steekwoorden kun je associeren en spreken van wat er op komt: namelijk het verhaal wat er al is. Dat is spreken vanuit het hart.
Geplaatst door Jandh op 23
oktober
2006 om 21:12:00 uur
Het hangt denk ik ook van de persoon af. Als je gedachten geneigt zijn om zijsprongen te maken, kun je verzanden in deze zijwegen en het gevaar lopen van een neverendingstory. Mijn eerste preek duurde een uur, omdat ik met steekwoorden een veel te grote preek opgebouwd had. Nadat me dit een tweede keer overkwam, heb ik gekozen voor een uitgeschreven prediking. Ben het touwens niet eens met de stelling dat de Heilige Geest beter werkt door een niet uitgeschreven preek. Alsof Hij daarvan afhankelijk zou zijn...
Geplaatst door Nico3 op 18
oktober
2006 om 22:15:24 uur
Want dan ben je rustiger, maar blijf wel vertrouwen op de leiding van God. En komt het in je op, stijg dan boven de tekst uit en laat te drijven op vleugels van Gods wind (Geest) die dan in je werkt.
Geplaatst door ano op 25
september
2006 om 15:54:06 uur
Een duidelijke lijn op papier is een must om afdwalen en stokpaardjes te voorkomen. Een compleet uitgeschreven verhaal remt in het aansluiten bij omgeving en moment. Daarom is het zinvol om na te denken over meer interactie met de gemeente. Ook een doorwrochte preek gaat voorbij aan vragen die leven in de gemeente, om over concentratie nog maar niet te spreken. Dit terwijl de prediking tot opbouw van de gemeente mag zijn. Zoek dan ook de elementen waar de gemeente door opgebouwd wordt, die aansluiten bij de huidige situatie van de gemeente.
Geplaatst door frans op 07
september
2006 om 19:58:17 uur
want een preek die niet helemaal uitgeschreven is, maar alleen gedeeltelijk, laat meer ruimte voor de HG. En komt ook wat spontaner over en is meer in het hier en nu i.p.v. de studeerkamer.
Geplaatst door gert op 26
augustus
2006 om 12:30:14 uur
Als hoorder moet me toch wat van het hart. Meermalen lees ik dat de Heilige Geest bepalend is, maar ik vind dat veel te abstract. Het wordt te makkelijk als excuus, zelfs als dooddoener gebruikt. De preken die me écht raken zijn de preken waarin de bezieling van de predikant doorklinkt. Is zijn boodschap doorleefd? Ís hij zijn boodschap? Raakt zijn verhaal hem zelf wel? Dat levert momenten op die je je na vele jaren nog herinnert. Vanuit mijn eigen ervaring vermoed ik dat een uitgeschreven preek een middel kan zijn om die verinnerlijking en betrokkenheid te bereiken, maar dat het vervolgens van de vrijmoedigheid, de begeestering van het moment en de welbespraaktheid van een predikant afhangt of hij dit vervolgens 'leest' of dat hij boven zijn teksten zweeft. Al met al: de predikant die zichzelf durft te zijn en te geven in een preek, die krijgt als bonus altijd de Geest mee!
Geplaatst door Roeline op 16
augustus
2006 om 15:31:30 uur
Het hangt af van de situatie. Soms word je gedrongen om te spreken puur vanuit inspiratie van het moment. Meestal geef ik wel de voorkeur aan preken langs een uitgeschreven preek, in die zin dat het niet woord voor woord letterlijk op papier staat. Dan bestaat de kans er veeleer in dat je het gaat voorlezen en er zeker geen ruimte voor inspiratie is. Met Spurgeon zou ik willen zeggen: Bereid je voor alsof alles van jou afhangt en breng de preek op het moment zelf zodat alles van God afhangt.
Geplaatst door Ruud Wahlbrinck op 28
juli
2006 om 13:32:46 uur
Met wat mr.Wouters schrijft ben ik het hartelijk eens. Ik heb teveel meegemaakt, dat de tekst niet meer dan een kapstok bleek te zijn. Eindeloos herhalen. Schrijf de punten waarlangs je biddend wil gaan op, om structuur in het geheel aan te brengen. De preek staat nr. één in het werk van een predikant of voorganger, omdat je er de kracht(= het werk van de Heilige Geest) voor de week uit krijgt. E.e.a. moet motiverend stimulerend en opbouwend zijn. Versterking in het geloof. Het geloof is uit het gehoor door de weking van God de Heilige Geest. Voor jong en oud. Ik stop maar, er valt veel meer te zeggen.
Geplaatst door mr. J. Wouters op 19
juli
2006 om 19:53:47 uur
als een preek wordt uitgeschreven komt dat niet in mindering op de werking van de Heilige Geest. De Geest zal moeten werken bij de voorbereiding van de preek. Het gebed zal die voorbereiding moeten begeleiden in het perspectief van de zorgen en noden van de gemeente waar die preek wordt gehouden. De stelling dat een uitgeschreven preek de werking van de Geest ontneemt is kolder. Ook op een uitgeschreven preek is verder te improviseren en aan te sluiten bij specifieke noden die in gebed worden gebracht. ik heb heel vaak meegemaakt dat een 100% geïmproviseerde preek een herhaling van zetten wordt. Trouwens, een mooie, zelfs: geraffineerde, vorm kan voor de hoorder ook als geheugensteun fungeren. Een schriftelijke voorbereiding hoeft persé niet helemaal uitgeschreven te zijn (kernwoorden of -thema's kunnen ook goed werken). Echt à l' improviste preken is slechts aan 5% van de sprekers gegeven. Denk aan een natuurtalent als Wiegel. De rest haalt het niet, waaronder ikzelf. De hevige discussie hoeft niet te woeden. We worden er als predikers doodongelukkig onder. Laat de geest werken. Die werking gaat vaak op ordelijke wijze, namelijk via het papier. Laat je niet in een hoek drukken dat je met papier tot het mindere preekras behoort.
Geplaatst door Bernd Jan op 04
juli
2006 om 16:11:59 uur
Ik geloof dat alles wat je vertelt vanuit je Hart iets is wat je hebt geleeft,mee hebt gevochten enz. Zolang we alles van papier doen is het een kennis vanuit het woord en gedachten. Maar als we dat gene preken wat we samen met God en de Heilige Geest hebben bewandeld, bouwen we zijn Koningrijk op door onze getuigenissen te vertellen, en dat is van af papier een stuk moeilijker omdat je de passie van je verhaal niet kunt lezen en vertellen te gelijk. Leef en deel je rijkdom in echtheid en niet van af een wel goed Geformuleerde zin of van af een stuk hooft kennis. God wil dat we open zijn voor al zijn wegen en paden. Als we samen met Hem preken (de Heilige Geest en mijn mond) kan God de gemeente,kerk,of jeugt groep enz, dat gene voeden waar het aan toe is, en niet wat wij denken hen te voeden.
Geplaatst door CONCETTA op 28
juni
2006 om 22:25:34 uur
MIJ MENIG WAT DE EILIJG GEEST AAN GEV SORIJ MAAR IKBEN ITALIANS AFKOMSTIG VOR MIJN TAAL DAN PROBEER IK KORT TE HAUDEN
Geplaatst door CONCETTA_52@ op 28
juni
2006 om 22:19:45 uur
Geplaatst door concetta-_ op 28
juni
2006 om 22:17:28 uur
Geplaatst door CONCETTA- op 28
juni
2006 om 22:16:20 uur
Geplaatst door H. Remmink op 27
juni
2006 om 11:49:52 uur
Het uitschrijven van de preek geeft mij de vrijheid om tijdens de kerkdienst ook oog te hebben voor de gemeente en wat daar gebeurt en dit zo mogelijk bij de dienst te betrekken. Verder behoedt het uitschrijven van de preek mijns inziens voor preken waar geen duidelijke lijn met begin midden en eind in zit, en wordt het voor de gemeenteleden makkelijker te volgen en te onthouden.
Geplaatst door van Hoorn op 20
juni
2006 om 22:42:14 uur
Jammer dat de predikanten van deze tijd zich niet afhankelijk durven te stellen van de heilige Geest. Een uitgeschreven preek laat daar weinig van over en ik weet zeker dat De Heere de woorden in de mond geeft aan hen die zich echt van Hem afhankelijk weten. Predikanten buig uw knieen en laat het schrijven beperken tot wat punten. U krijgt dan veel meer tijd om pastoraal bezig te zijn in uw gemeente.
Geplaatst door Wilco Oskam op 31
mei
2006 om 17:50:07 uur
Vaak is het beter een preek uit te schrijven zodat je de dingen voor jezelf helder hebt. Het komt alleen ook voor dat de Heilige Geest net voor de tijd een ander idee heeft dan jij hebt voorbereid en dan zul je je daaraan moeten onderwerpen. Vaak zijn deze boodschappen indringender daardat ze recht uit God's hart (en daarmee ook van de preker) komen wat niet altijd te zeggen is van geschreven preken.
Geplaatst door André Wijnholds op 31
mei
2006 om 11:56:58 uur
een uitgeschreven preek helpt je om blinde vlekken in je betoog zichtbaar te maken. Natuurlijk moet je wel weer 'los' komen van je geschreven stuk om te voorkomen dat je gaat voorlezen... bijv. mbv een mindmap.
Geplaatst door Gerrit de Wind op 02
mei
2006 om 15:35:45 uur
het is beter een uitgeschreven preek, je kunt hem dan ook nog eens laten gebruiken als leespreek. En de kans dat een predikant afdwaald en de gemeente daardoor de draad kwijt raakt is minder groot.
Geplaatst door H. Kuipers op 02
mei
2006 om 12:11:47 uur
Het zorgt ervoor dat je niet afdwaald van je thema. Voor sommige predikanten is het moeilijk bij hun onderwerp te blijven en daan 'dwalen'. Zo heb je er die beginnen in Gen. en eindigen in het boek openbaring. Moeilijke onderwerpen kunnen ook makkelijker behandeld worden omdat de 'ins' en 'outs' toch op papier staan
Geplaatst door andrea heldoorn op 15
april
2006 om 20:32:44 uur
het is goed als een dominee goed nadenkt over het maken van een preek, uitschrijven kan daarbij helpen, echter de praktijk wijst uit dat als de kern van de boodschap op papier staa di voldoende kan zijn, het verhaal dat dan verteld wordt is over het algemeen boeiender en blijft beter bij
"Wij prediken Christus, de kracht van God en de wijsheid van God!" (1 Korintiërs 1:24)